Μαρία Μήτσορα

"Ένα σμήνος κοράκια, που τα λένε και ψυχές των πεθαμένων, φτερούγιζε από ώρα πάνω από το κεφάλι μας. Δεν τους δίναμε σημασία, νομίζοντας ότι αποχαιρετούσαν κι αυτά τον ήλιο, μέσα σ’ ένα γλέντι από τρελά φτερουγίσματα. Μόλις ο κόκκινος δίσκος εξαφανίστηκε, τα κοράκια άρχισαν να αιωρούνται χαμηλά. Με την άκρη του ματιού πρόφτασα να διακρίνω, στην σχεδόν ακίνητη πτήση τους, το σχήμα μιας θηλιάς. Δεν το πρόφερα όμως, σχεδόν το έσβησα, καθώς περπατούσαμε με γυμνά πόδια, διασχίζοντας τη μεγάλη παραλία..."

(Απόσπασμα από το το έργο "Τα κοράκια κι ο πεινασμένος")
[Περισσότερα...]
© .:: JOHNNIE SOCIETY ::.
Maira Gall